Die Fenstergucker: Dess letzte Wort
von de Ginder (copyright)
Sie: Sach ma
Er: Was?
Sie: Sach ma, warum streicht’n der Domes schon widder seun Zaun?
Er: Vielleischt war Farb im Aagebot?
Sie: Der Zaun war doch noch hunnertprozentdisch in Ordnung
Er: Könnt ja seu, daß Rost heutzudaachs aach mo von inne kimmt, oder?
Sie: Erzähl hier kaan Scheiss!
Er: Iss ja schon guud – ‘s wird halt so seu wie üwwerall, nämlisch, daß der was mache muß, was’n von seune Fraa entfernt
Sie: Versteh isch jetzt ned, ehrlisch
Er: Na, der hat doch ä bös Fraa unn da guggt der, daß der ned so viel in dere ihrne Näh iss
Sie: Wieso had der ä bös Fraa?
Er: Kannst ja ma Freidaachs mit zum Sporteck komme, die erzähle derr dann schon wie schlimm der’s hat
Sie: Stammtischparole!
Er: Nix da – de Karl, des iss dem seun Bruder, der hat da einisches erzählt
Sie. Ei, was dann?
Er: Also, wenn der von de Awweit haamkimmt, muß der erstma seu Schuh ausziehe
Sie: Ja und? Des iss doch ned so schlimm
Er: Eischendlisch ned, awwer der muß dann so komische Pantoffel mit Mäusemotiv aaziehe
Sie: Dess find’st du schlimm?
Er: Ei, dess noch ned, awwer was dann kimmt schon
Sie: Ei, was kimmt dann dann?
Er: Dann dirigiert die den wie än Roboder!
Sie: Versteh noch immer nix!
Er: Ei, der wird dann mit Hausawweid schikaniert
Sie: Ä bissi helfe kann doch än Mann immer, oder?
Er: Schon, awwer ä bissi Freizeit braucht än berufsdädische Mann schon, oder?
Sie: Ja schon, awwer zuviel Freizeit iss aach ned guud, da komme die Männer nur uff dumme Gedanke
Er: Dumme Gedanke kenne mir uns aach ohne Freizeit mache!
Sie: Wie mannst’n dess jetzt schon widder?
Er: Vergiß es!
Sie: Isch vergeß jetzt ämol gar nix! Raus mit de Sprach!
Er: Mäusje, jetzt dreh ned gleisch dorsch, dess war ja nur ä Beischpiel, daß mer än Mann ned dressiern kann, wie än Feldhaas
Sie: Än Feldhaas kann merr doch ned dressiern!?
Er: Ei än Mann doch aach ned
Sie: Awwer ä bissi an die Leine kann merr den schon nemme.
Er: Des iss wie bei de Hunde, mansche dürfe ohne Leine Gassi gehe, mansche hawwe ä lang Leine und mansche wern ganz korz geführt
Sie: Unn wie werd dann jetzt de Domes geführt?
Er: Der?
Sie: Raus mit de Spraach!
Er: Der wird geführt wie än Schlittehund
Sie: Wie än Schlittehund?
Er: Sischer. Der kriescht zwar tächlisch seu Fresse, dodefer muß’er awwer ä ganz schö Last ziehe!
Sie: Ei, was dann für ä Last?
Er: Die Last liescht in dem seune Erkenntnis, daß’er nix u melde hat
Sie: Zeisch mir aan Mann, der was zu melde hat?
Er: … (üwwerlescht)…. eischendlisch….
Sie: Geb’s zu, daß ihr nix zu melde habt!
Er: Awwer dess mache mer nur eusch zuliewwe
Sie: Was?
Er: Na, daß mir so due, als wenn mer uns unnerwerfe däde
Sie: Ihr dud nur so?
Er: Ei, klar. Damit ihr maant, ihr wärt diejenische, die des Saache ham
Sie: So än Käs hab isch schon lang ned mehr geheert. Mir Fraue ham doch ned mehr zu saache wie ihr Mannsleud
Er: Wer had dann immer’s letzte Wort?
Sie: Ei isch lesch da kaan Wert druff
Er: Na dann
Sie: Ewwe
Er: Test!
Sie: Was?
Er: Test, ob du des letzte Wort hawwe willst
Sie: Will isch doch gar ned
Er: Na dann iss ja guud
Sie: Rischdisch
Er: Schön, daß isch aach ämol des letzte Wort hawwe derf
Sie: So sinn merr, mir Fraue, lasse euch des letzte Wort
Er: Dann habisch jetzt werklisch dess letzte Wort?
Sie: Klar!
Er: Amen
Sie: So isses!